دیدگاه عده ای از مردم که متاسفانه تفکری صلب دارند، ما را از پرداختن به بعضی علوم منع میکنند. عده ای که می خواهند فهم ناقص خود را به جای اسلام و دیانت واقعی به دیگران بخورانند.متاسفانه تعداد این افراد بسیار زیاد است.
طبعا آن عده هم که در مسائل فقهی صاحب نظرند و چشم ما باید به دهان مبارک آنان باشد هم، در این شرایط در حالتی از مضیقه قرار گرفته و فکر این اکثریت متحجر را به مصلحت فتوا میدهند.
یکی از آن علوم که درباره آن به ما اجازه فکر کردن نمی دهند، علم موسیقی است.
علم موسیقی بخاطر تحجر عده ی زیادی مهجور مانده.
-حمله های فکری این متحجرین به غیر همفکران خود موجب شده از موسیقی دور بمانیم.
-دوری ما و عدم مطالعه ما درباره علم موسیقی موجب شده هیچ از آن نفهمیم!
و از آنجا که همه ی ما ( از جمله خود حقیر) عادت داریم در مورد مسائلی که نمی دانیم نظر دهیم، از ترکیب دو جمله بالا فاجعه ای عظیم رخ داده که رابطه ی بین اهل موسیقی و گروه مقابلش را در اوضاع فعلی کشور رقم زده.
شناخت علم موسیقی موضوع این مطلب نیست چرا که مطالعه یک هزارم آن هزار فارابی می طلبد.
موضوع این مطلب و آنچه در آن نوشته شده برداشت یکی از عالمان بزرگ ما –شهید دکتر سید محمد حسینی بهشتی(ره)-از اسلام و قرآن در باب موسیقی است. البته فارغ از اوضاع زمانه ؛ ایشان به این مساله در حالتی کلی پاسخ داده اند.
تبلیغات